روش بررسی این پژوهش مقطعی روی 40 سالمند دارای سمعک انجام گرفت. این افراد براساس گروه بندی سالمندی سازمان جهانی بهداشت به دو گروه سنی 74-65 سال و 90-75 سال تقسیم شدند که در هر گروه 20 نفر قرار داشتند. ارزیابی میزان رضایتمندی از سمعک با استفاده از پرسش نامه سنجش رضایتمندی از سمعک در زندگی روزمره صورت پذیرفت. یافته ها در مطالعه حاضر میزان رضایتمندی از سمعک در گروه سنی 74-65 سال به طور معنی داری بیشتر از گروه 90-75 سال بود(p=0/02). میزان رضایتمندی در افراد دچار کم شنوایی آمیخته به نحو معنی داری بیشتر از مبتلایان به کم شنوایی حسی عصبی به دست آمد(p=0/02). میانگین امتیازات بیماران با کم شنوایی شدید در بعد تاثیرات منفی به نحو معنی داری بیشتر از گروه های کم شنوایی متوسط و متوسط تا شدید بود(p=0/01). نتیجه گیری میانگین نمره کلی رضایتمندی افراد، حاکی از رضایت نسبتا بالای آنها از سمعک خود بود. از طریق مشاوره دقیق در مورد توانایی ها و محدودیت های تقویت کننده می توان تاثیرات منفی را در گروه های مبتلا به کم شنوایی متوسط و متوسط تا شدید کاهش داد.